نمایش نوار ابزار

حجت الاسلام مهدی شرکائی در حلقه صالحین دانش آموزان علامه حلی تویسرکان در مصلی نماز جمعه این شهر چنین گفت:

دوشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۶
نابراین وقتی سراغ بحث جهاد و دفاع مقدس می آییم اولش این است که روحیه جهادی مبتنی بر اراده، استقامت و تحمل است. روحیه جهادی همین است، اگر غیر از این باشد اصلاً جهاد معنا پیدا نمی کند.

 

باید پای کار بیاییم، مردم باید اهل استقامت باشند، باید مردم را با استقامت بار بیاوریم. فرض کنید  فردا مقام معظم رهبری(مد ظله) بگویند کل مرزها را بر ما ببندید، نان خالی با آب می خوریم چه اتفاقی می افتد؟! در مملکت راهپیمایی راه می افتد که آقا خودت برو نان خالی با آب بخور، ما این کاره نیستیم! اما زمان جنگ امام مملکت همین حرف را زد، گفت: روزه می گیریم، شب ها هم با نان افطار می کنیم، صدای کسی در نیامد چون روحیه روحیه ای بود که حاضر بودند بابت ارزش هایشان استقامت کنند.

روزنامه و اطلاعیه و شب نامه راجع به اینکه مسئولین استقامت کنید، وقتی که مردم را اهل استقامت بار نیاورده ایم چه دردی را از مملکت درمان می کند؟؟ و خودمان هم اهل استقامت نیستیم! اول ببینیم در مردم روحیه جهادی هست؟ اهل استقامت هستند؟ اهل این هستند که به خاطر منافع دینی و ملی و شرعیشان از یک سری از مواهبشان بزنند؟؟ خود من اهلش هستم؟ شما در خانه ات اهلش هستی؟ یک وعده تفریحت را حاضری به خاطر خدا کم کنی؟ یک وعده پیتزایی که می خوری را حاضری به خاطر خدا کم کنی به محرومین اختصاص بدهی؟ حاضری ۲۰ درصد از خرج لوازم آرایشی ات را کم کنی؟

در شعار دادن همه پای کارند! زندگی بچه های جنگ همه خیلی صاف و ساده بود، خیلی ساده! وقتی وصیت می کرد می گفت: دویست و پنجاه یک تومنی تو حسابم هست، این را هم کمپوت بخرید به جبهه بدهید، شاید کمپوت زیادی خورده باشم، والسلام! یعنی چه؟ یعنی این انسان کل زندگی اش را برای جنگ زده است. چند نفر داریم که اینگونه در جبهه باشند؟؟ همه هم شعار می دهند، پوستر بزرگ می زنند که امام(ره) فرمودند: جنگ تمام شد، الان جنگ در محیط مجازی است.

برو بابا دلت خوش است، لایک لایک لایک! بیا وسط جامعه کار کن، همان جا در محیط مجازی هم کار نمی کند، چه کسی در محیط مجازی کار می کند؟ شش میلیارد صفحه اینترنت داریم، چه تعدادش مال ماست؟! آنجا هم اخبار زرد است، سگ فلانی رفت در خانه فلانی پای بچه اش را گاز گرفت! سیصد و پنجاه میلیون لایک!!

 

نسل بعد از جنگ نه در محیط سایبری آدم اهل کاری بوده و در محیط مجازی استقامت داشته، نه در محیط هنر و رسانه بوده! دلش خوش بوده شش ماه اینطرف شش ماه طرف دیگر حتی امثال حاتمی کیا و غیره و غیره، ما گله داریم. چرا استقامت نکردید؟ چرا عقب نشستید؟ چرا چهار سال کنار رفتید؟ حرف هایتان را همان موقع می زدید! حتی این هایی که اوج حزب اللهی گری در بحث رسانه هستند. نه در محیط رسانه اهلش بودند، نه در محیط ادبیات! نسل بعد از جنگ نه در محیط حقیقی، نه در آموزش و پرورش، نه در دانشگاه پای ارزش ها نایستاد، هیچ! کلاً دفاع مقدس کنار گذاشته شده و تبدیل شده به چند رژه و مانور! اینجا را دکور خیلی مرتب بزنیم، بنر، شبی با شهدا، سخنرانی، تقدیر و تشکر از پدرها و مادرها، به آسایشگاه جانبازان سر بزنیم، بعد دنبال کار و زندگیمان برویم!

رزمنده ها این همه بدبختی کشیدن تا شما اراده و استقامت داشته باشی و زندگی ات جهادی باشد، هم اش این بود.

از خودمان هم انتقاد کنیم؛ نه حوزه و آخوندهای ما جهادی هستند، مادیات سر تا پای خیلی از مبلغین را گرفته! نه هیئات ما یعنی علمداران جهاد ما جهادی کار نمی کنند، از زندگیشان، از مادیاتشان، از خوراکشان، از هیچ چیزشان حاضر نیستند بزنند!! عمومی دارم می گویم، عموما اینگونه اند. آن درصد استثنایی که از ما بهترند و اینطوری نیستند، نمی توانند این بار را به مقصد برسانند، خیلی کم هستند!

این صحبت ها فایده دارد؟ فایده اش این است که در تاریخ می ماند و الا من اصلا امیدی به عمل ندارم که کسی بیاید عمل کن،د همه دو روز می آیند بعد کنار می روند!

در تاریخ می ماند که بازمانده های زمان جنگ از شما گله کردند که شما فقط در ادامه دادن مسیر شهدا شعار دادید و یک روز اندازه بچه های زمان جنگ استقامت نداشتید و آن هایی که داشتید درصد خیلی کمی بوده، با ده بیست درصد بچه حزب اللهی پای کار نمی شود این بار را به مقصد رساند. ما یک جبهه صد در صدی می خواهیم، عِدّه و عُدّه مان خیلی کم است، صد دغدغه داریم؛ بحرین هست، عراق هست، یمن هست، افغانستان هست، صد دغدغه جهانی هم دارند، تا کی می شود این کارها را کر؟! امروز این دیدگاه ماست و اصلا بنده فکر نمی کنم این صحبت ها تاثیری در مملکت و انقلاب داشته باشد، فقط درد دل است هیچ اتفاقی نمی افتد، هیچ اتفاقی!

 

وقتی بر مبنای احساسات و خوش آمدها و بر مبنای پسندها کار می کنیم و اهل اراده، استقامت و زدن از زندگی، از مادیات، از آبرو، از اعتبار نیستیم، نیستیم دیگر و آن درصدی هم که متحول می شوند آنقدر کم هستند که هیچ تاثیری نتوانند بگذارند.
ولی یادتان باشد جنگ را هشت سال اینگونه جلو نبردند و دقیقا آن هایی عَلَم پیروزی جنگ را خواباندند که نتوانستند سال های آخر استقامت داشته باشند و مقاومت کنند، بچه ها پای کار بودند مسئولین کم آوردند!!

آن هایی که خط مقدم بودند، کشته می دادند، شهید می دادند و تکه تکه می شدند پای کار بودند، ناراحت شدند و با گریه از خط مقدم جدایشان کردند! آن هایی که آن بالا تصمیم می گرفتند کم آوردند! چرا کم آوردند؟ برای اینکه مادیات داشت فشار می آورد، برای اینکه مردم سمت فشارهای این شکلی رفتند.
سال ۶۷ در جبهه نان خالی نداشتیم که بخوریم! مردم کمک نمی کردند، می گفتند خسته شده ایم لذا وقتی مردم را اهل استقامت بار نیاوریم، در دانشگاه استادها بر سر ما می کوبند که از ژاپن، کره، چین، مالزی یاد بگیرید! یکی نمی گوید کارگر چینی با روزی چند دلار کار می کند؟ درآمدش در ماه چقدر است؟ صد میلیون کارگر چینی با چه امکاناتی کارمی کنند؟ معلوم است وقتی اهل استقامتند، اهل ساده زیستی اند، اهل فشارند، حتی خارج از مباحث انسانی و شرعی یعنی  اینقدر فشار را اگر قرار باشد در مملکت ما بیاید ما هم قبول نداریم. اما نسلی که داریم بار می آوریم نسل چسبیده به صف آیفون ۵ و ۶ و ۷، نسلی که دائم دنبال جدید است، نسلی که از هیچ چیز سیر نمی شود، نسلی که دائم دارد از این سکو به آن سکو و از ایجا به آنجا می پرد و تنوع طلبی و تکاثر دارد بیچاره اش می کند، حتما باید در مقابل آمریکا و اسرائیل و انگلیس، در سال های آینده کوتاه بیایم، حتما باید کوتاه بیایم!!
دیدگاه ها