نمایش نوار ابزار

حجت الاسلام مهدی شرکائی در جمع دانش آموزان علامه حلی تویسرکان در زنگ تفریح چنین عنوان کردند :

پنج شنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۸

-در کتاب‏های مقدس پیشین، از آمدن خاتم پیامبران حضرت محمد(ص) و جانشین او حضرت علی (سلام الله علیه) بشارت داده شده است. برای مثال در انجیل صحیفه غزل‏الغزلات (باب ۵/۱-۱۰) سخنانی از حضرت سلیمان (سلام الله علیه) در باره پیامبر خاتم(ص) و امیرالمؤمنین (سلام الله علیه) دارد و صریحاً می‏فرماید: خلو محمدیم (او دوست و محبوب من، محمد (ص) است).

۲- یکی از روحانیون با انصاف مسیحی به نام ج. ب. گالیدون در آغاز سده بیستم میلادی، در کتاب خود با عنوان یادداشتی بر عهد عتیق و عهد جدید کتاب مقدس (۱۹۸۰: ج ۲) می‏نویسد: در زبان‏های عبرانی باستان واژه ایلیا یا ایلی به معنی خدا یا الله به‏کار نرفته است، بلکه واژه یاد شده نشان می‏دهد که در عصر آینده یا آخرالزمان شخص خواهد آمد که نامش ایلیا یا ایلی باشد. مراد از ایلیا یا ایلی یا آلیا وجود مقدس امیرالموءمنین علی (سلام الله علیه) است که عزیزترین مردم نزد پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) بوده و پیامبران گذشته هم او را عزیز و محترم شمرده و به او توسل جسته‏‌اند. (علی (ع) و پیامبران: ص ۱۸).

۳- از نسخه خطی بسیار قدیمی زبور حضرت داود (سلام الله علیه)، که نزد اهزان اللّه مشقی پیشوای دینی مسیحیان بود، نقل شده که آن حضرت در پیشگویی خود آورده است: “اطاعت آن بزرگواری که ایلی نام دارد واجب است و فرمانبرداری از او همه کارهای دین و دنیا را اصلاح می‏کند. آن شخصیت والا مقام را حدار (حیدر) نیز می‏ گویند. او دستگیر و مددکار بی‏کسان و شیر شیران باشد. نیرو و قدرتش بسیار و تولدش در کعابا (کعبه) خواهد بود…”  (همان: ص ۲۵).

۴-سربازان انگلیسی در جنگ جهانی اول در نزدیکی بیت‏ المقدس و معدن‏ شناسان روسی در ژوئیه ۱۹۵۱، به لوحه‏ هایی نقره‏یی و چوبی دست یافتند که پس از تحقیق و مطالعه باستان‏شناختی توسط کارشناسان بین‏المللی و روسی مشخص گردید که لوح نقره‏یی متعلق به حضرت سلیمان (سلام الله علیه) و لوح چوبی از حضرت نوح (سلام الله علیه) است. در این لوحه‏ها از اللّه، احمد، ا یلی، باهتول، حاسن، حاسین و محمد، ایلیا، شبر، شبیر و فاطمه نام برده شده و به واسطه نامشان از خداوند یاری خواسته‏اند.

شیخ ‏بهاءالدین عاملی می‏گوید: “امام علی‏ بن ابی‏طالب (سلام الله علیه) جوانمردی است که در مقام بزرگداشتش هرچه می‏خواهی بگو، جز آنچه عیسویان در باره مسیح (سلام الله علیه) گفتند. او سرّ کشتی نوح، پرتو آتش کلیم و راز بساط سلیمان بود.”  (عاملی: ص ۲۷).

۵- در دایرة‏المعارف فارسی، ذیل نام مرحب یا مرحب خیبری آمده است که وی مردی یهودی بلندبالا، درشت اندام و نیرومند بود. دایه او که زنی کاهنه بود به مرحب می‏گوید که با همه کس جنگ کن مگر با کسی که نام وی حیدره باشد. در جنگ خیبر هنگامی که مرحب رجز می‏خواند و خویشتن را معرفی می‏کرد، علی (سلام الله علیه) خود را حیدره معرفی کرد و رجز مشهور خود را چنین خواند:

“انا الذی سمتنی امی حیدره” (منم که مادرم نام مرا حیدره نهاده است).(۱)

مرحب هراسید و گریزان شد.

گویند شیطان در برابر او ظاهر شد و گفت چرا می‏گریزی؟ مرحب سخن دایه خویش را بازگفت و شیطان پاسخ داد: حیدره در جهان بسیار است و گیرم همین یک تن باشد، از چون تویی گریز از میدان سزاوار نیست. سرانجام مرحب بازگشت و به جنگ پرداخت و با ضربتی که علی (سلام الله علیه) بر او وارد آورد فرقش شکافته شد و به خاک غلتید. با کشته شدن مرحب لشکر یهود به هزیمت رفت و مسلمانان خیبر را فتح کردند.

ابن اثیر این داستان را به شکل دیگر روایت می‏کند و در پایان به رجز مرحب اشاره می‏کند که گفت:

قد علمت خیبرانی مرحب شاکی السلاح بطل مجرب اطعن احیانا و حینا اضرب اذا اللیوث اقبلت تلتهب کان حمای کالحمی لایقرب

(خیبر می‏داند که من مرحب هستم. سلاح کامل پوشیده و من پهلوان آزموده هستم. گاهی به طعن (نیزه را به کار می‏برم) و گاهی به ضرب (شمشیر می‏زنم) هنگامی که شیران با حال افروخته پیش می‏آیند. آنچه را من حمایت می‏کنم، مانند پناهگاه است که نزدیک آن نمی‏توان رفت).
علی (سلام الله علیه) در پاسخ مرحب فرمود:

انا الذی سمتنی امی حیدره کلیث غابات کریه المنظره اکیلهم بالسیف کیل السندره

(من آن کسی هستم که مادرم مرا حیدره نام نهاد. مانند شیر کنام ملاقات من پسندیده نیست. من آنها را با شمشیر می‏دروم) (کامل: ج ۱، ص‏ص ۲۵۷-۲۵۸).

۶- نگارنده کتاب علی (سلام الله علیه) و پیامبران، در داستان حیرت‏انگیز دیگری از ادبیات دینی باستان هندوان، نقل می‏کند که در جنگ مشهوری که میان پاندوها و کوروها در گرفت، کریشنا ــ از خدایان یا قدّیسان هندوان ــ به میدان جنگ رفت و چون دید پیروان حق بسیار اندک و طرفداران باطل بسیارند و مانند مور و ملخ زمین را فراگرفته‏اند، پیروان خود را موعظه کرد؛ سپس به گوشه‏یی رفت و زمین ادب بوسید و با پروردگار خود به مناجات پرداخت و گفت: ای خدای بزرگ جهان و روح عظیم هستی! تو را به ذات پاک خودت سوگند می‏دهم، و به آن کسی که باعث ایجاد زمین و آسمان شده و حبیب تو است، و به آن کسی که عزیز و بسیار محبوب او و نامش آهلی است و نزدیک سنگ سیاه در بزرگ‏ترین پرستشگاه‏های جهان، جلوه‏گر خواهد شد، عرض حال مرا بشنو و خواسته‏ام را بپذیر. اهریمنان و دروغگویان را نابود ساز و راستان را پیروزی مرحمت فرما، ای خدا! ای ایلا! ای ایلا! ای ایلا!

ب: تولد

علی (سلام الله علیه) فرزند ابی‏طالب و فاطمه بنت اسد ــ که هر دو هاشمی بودند ــ در روز جمعه سیزدهم رجب، نزدیک به سی سال پس از زاده شدن پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله)، در مکه و خانه کعبه به دنیا آمد. هنگامی که علی (سلام الله علیه) زاده شد، حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) همسر اختیار کرده و دارای فرزند بود. وی علی (سلام الله علیه) را به خانه برد و از او مانند فرزند خود پرستاری کرد.
در بخشی از نهج ‏البلاغه (۲)، حضرت علی (سلام الله علیه) می‏فرماید: “رسول‏ اکرم (صلی الله علیه و آله) مرا در همان اوایل زندگیم در دامنش می ‏پروراند و هر روز بابی از علم و اخلاق به چهره من می‏گشود و هر سال که مجاور کوه حرا می‏شد و در جوار آن کوه به عبادت می ‏پرداخت، من او را می‏دیدم و جز من کسی او را نمی‏دید.” (حکمت نظری و عملی در نهج ‏البلاغه: ص ۳۸). همین تربیت اولیه پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) و مشیت الهی بود که تأثیر ژرف و بی‏پایان بر روح و اندیشه خداگونه حضرتش به جای گذاشت و او را انسانی‏ کامل و سختگیر در راه خدا و فراتر از آن، مجاهدی بی‏‌باک به ‏بار آورد تا این ویژگی‏ها سرمایه‌‏یی بی‏نظیر برای اسلام باشد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در باره تربیت الهی علی (سلام الله علیه) چنین می‏فرماید: “من کسی را انتخاب کردم که خداوند او را برای من برگزیده است.” (علی علیه‏ السلام چهره درخشان اسلام: ص ۱۳).

مطالب مشابه
دیدگاه ها