نمایش نوار ابزار

حجت الاسلام مهدی شرکائی به مناسبت دهه آخر صفر المظفر در جمع دانش آموزان علامه حلی تویسرکان چنین گفت:

شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۶

یک دقیقه مایه بگذارید و به خدا بگویید غلط کردیم و می خواهیم با تو دوست باشیم.

نامه بعدی “وحشی” این بود: اسلام آوردم، ایمان می آورم و عمل صالح هم انجام می دهم. این خدا دیگر کیست؟! یک کلام به روی من نیاورد!!

پیامبر(ص) وقتی اسرای جنگ بدر را با زنجیر می بردند، به آنها لبخند می زدند. می گفتند: یتیم قریش بودی، حالا به جایی رسیدی و دست و پای سران قریش را بسته ای، باید هم لبخند بزنی! پیامبر(ص) فرمودند: من به این نمی خندم، به این می خندم که چرا شما با زبان خوش نمی  آیید، شما را باید با طناب بکشم و به بهشت ببرم؟! “وأنیبوا الی ربکم”؛ برگردید به سمت خدا و “أسلموا”؛ تسلیم باشید.

+ در افواه شنیده اید قدم اول اسلام، شهادتین است. قدم دوم، ایمان که رفتار اسلامی است. در حالیکه قدم سوم را معمولا نمی گویند.

یک اسلام ابتدایی داریم به این معنا که هرکس شهادتین بگوید مسلمان است به شرط آنکه  راست بگوید، ولی اگر منافق باشد، نه. در عمرش هم نماز نخواند، مسلمان است و طهارت بدنی دارد ولی مسلمان گنه کار است. قدم بعدی ، ایمان است یعنی به کارهای اسلام که به آنها باید و نباید می گویند اعتقاد داشته باشد و انجام دهد. اما “أسلموا” چیست؟ این “أسلموا” یعنی مسلمانان واقعی تسلیم هستند که مقام تسلیم بالاتر از ایمان است. یا امام رضا(ع) آنقدر گردنمان کلفت نیست که در مقابل خدا گردن کشی کنیم، ما انسان های ضعیفی هستیم. آقا امیر المومنین(ع) در دعای کمیل می لرزیدند. وقتی از آقا پرسیدند لرزیدن برای چیست؟ فرمودند: وقتی میگویم “یا رب ارحم ضعف بدنی” ، عظمت خداوند را می بینم که این عظمت خرد کننده است. با عمق وجودم می گویم: “یا رب ارحم ضعف بدنی و رقة جلدی و دقة عظمی “، استخوان هایم خیلی شکننده و پوستم خیلی نازک است، این پوست نمی تواند طاقت بیاورد.

و بعد می فرمایند: “مِن قبل ان یأتیک العذاب” قبل از اینکه این عذاب برسد، خداوند می گوید: من توصیه می کنم؛ “أسلموا”؛ تسلیم باشید. در روایت داریم بالاترین مقامی که انسان ها می توانند به آن برسند تسلیم است. رئوف ترین امام را به ما معرفی کرده اند چون در مقام تسلیم است، امامِ رضاست. دیشب عرض کردم مقام کرامت مقامی ست که هیچ گونه عوض نمی خواهد و علی بن موسی الرضا(ع) توقعش را صفر می کند. اینکه  امام رضا(ع) توقعش را صفر می کند و نسبت به اتفاقات تسلیم است، برایش لذت بخش است. چون توقع لذت ارتباط را می گیرد، لذا وقتی به اینجا می آیی چون امام رضا(ع) از شما توقعی ندارد، شب آخر وقتی می گویی: “اگر بار گران بودیم و رفتیم”، امام رضا(ع) گریه می کند، ولو اینکه در این چند روز از تو ناراضی باشد! امام(ع) می گوید: من بدی های این را ندیده ام. این بنده فکر کرده که من را آزار داده است، خودت را آزار داده ای و اذیت کرده ای. اتفاقا یکی از نگرانی های من این است که چرا به خودش فشار می آورد؟؟ می فرمایند گناه ضربه به خود است؛ “ظلمت نفسی”. اگر فکر می کنی که فردا امام زمان(عج) برای شما گریه می کند، این طور نیست گریه امام زمان(عج) برای گناه من و شما نیست، گریه برای خود من و شماست. چون توقع عبادت از ما ندارد. امام فقط و فقط توقع دارد ما خوب باشیم.

دیدگاه ها